Reklam
Yapay zekâ sözlüğü Orta seviye

Aktivasyon Fonksiyonu (Activation Function)

Activation Function

31.08.2026 tarihinde güncellendi

Aktivasyon fonksiyonu, bir yapay nöronun girdilerinin ağırlıklı toplamını alarak nöronun aktif olup olmayacağını ve üreteceği çıktıyı belirleyen matematiksel fonksiyondur.

Genel bakış

Kavramın çerçevesi
Yapay sinir ağlarına 'doğrusal olmayan' (non-linear) özellik kazandıran en kritik bileşendir. Aktivasyon fonksiyonları olmasaydı, yüzlerce katmandan oluşan dev bir sinir ağı bile tek bir Regression)">doğrusal regresyon denkleminden farksız olurdu ve karmaşık problemleri öğrenemezdi.

Çalışma mantığı: Nöron içindeki ağırlıklı toplam (w*x + b) hesaplandıktan sonra bu toplam aktivasyon fonksiyonuna girdi olarak verilir. Yaygın türleri ReLU, Sigmoid, Tanh ve Softmax'tır.

Kullanım alanları: Gizli katmanlarda ReLU (Rectified Linear Unit) ve varyantları (GELU, Swish); ikili sınıflandırma çıkışında Sigmoid; çok sınıflı sınıflandırma çıkışında Softmax kullanılır.

Sınırlılıklar ve dikkat edilmesi gerekenler: Sigmoid gibi fonksiyonlar derin ağlarda kaybolan gradyan problemine yol açarken; ReLU fonksiyonunda nöronların tamamen kapanması (Dying ReLU) riski bulunmaktadır.

Teknik tanım ve açıklama

Temel mekanizma
Sinir ağı düğümlerinin çıktılarını sınırlandıran ve ağa non-lineerlik kazandırarak karmaşık manifoldları ve desenleri modellemesini sağlayan matematiksel dönüşüm fonksiyonudur.

Gerçek hayatta kullanım

Örnek senaryo
Bir tıbbi görüntüleme modelinde son katmanda kullanılan Sigmoid aktivasyon fonksiyonu, çıktıyı 0 ile 1 arasına sıkıştırarak hastada tümör olma olasılığını %87 (0.87) olarak raporlar.